|
|
 |
| |
|
|
 |
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
Karyntia
Na terenie Karyntii znajduje się wyjątkowo
piękny obszar, a mianowicie Park Narodowy Hohe Tauern. Karyntia
słynie przede wszystkim ze swych licznych jezior, w sumie
jest ich tu 1270, a przy prawie 1OO znajdują się kąpieliska
i wypożyczalnie sprzętu wodnego. Najsłynniejsze jest Worther
See, którego wody odgrzewane są tutejszymi cieplicami. Wiele
jezior ma wręcz idealne warunki do wędkowania, biura informacji
turystycznej udzielają informacji na temat zezwoleń (które
mogą być drogie) i przepisów dotyczących sezonów wędkarskich.
Ze względu na możliwość uprawiania sportów wodnych, głównym
sezonem w Karyntii (która uważa samą siebie za najbardziej
słoneczny region Austrii) jest pora letnia, chociaż także
zimą nie można się tu nudzić. Na terenie Karyntii znajduje
się wyjątkowo piękny obszar, a mianowicie Park Narodowy Hohe
Tauern (Wysokie Taury), który rozciąga się też na sąsiednie
kraje związkowe: Tyrol i Salzburg. Z powierzchnią 9533 km2
Karyntia jest piątym co do wielkości krajem związkowym Austrii,
żyje tu ok. 548 000 mieszkańców, z czego 3% posługuje się
językiem słoweńskim. Jej obszar jest zróżnicowany - od łagodnych
pagórków po urwiste szczyty Alp. Główną rzeką jest Drawa.
Stolicą administracyjną Karyntii jest Klagenfurt.
Stolica Kraju Związkowego
Klagenfurt
|
| |
|
|
|
Klagenfurt
Podstawowe informacje o mieście
ludność - 87 000
wysokość - 446 m n.p.m.
Klagenfurt jest sympatycznym miastem
o miłej atmosferze. Na zwiedzenie zasługuje centrum miasta,
a magnesem przyciągającym turystów jest świat w miniaturze,
oraz Wórther See, które rozciąga się na zachód od miasta.
|
 |
|
Wysokie Taury
Do parku Narodowego Wysokie Taury
(Nationalpark Hohe Tauern) prowadzi przez najpiękniejsze
tereny Austrii Do licznych atrakcji parku leży najwyższy
szczyt kraju, największe wodospady, najdłuższy lodowiec.
Alp Wschodnich, pokryte śniegiem turnie, zielone doliny,
a także szybujące wysoko orłosępy, skaczące koziorożce
oraz kopiące swoje nory świstaki.
Orientacja
W 1971 r. Karyntia, Salzburg i Tyrol podpisały umowę
o utworzeniu parku narodowego, który (stopniowo rozszerzany)
stał się obecnie największym parkiem narodowym Europy,
zajmującym powierzchnię 1787 km2. Salzburg
oddał 805 km2 swoich terenów, Tyrol
610 km2, a Karyntia
372 km2. Najbardziej znany szlak Austrii - Grossglockner
- zaczyna się w Salzburgu, a kończy w Karyntii. Jego
najwyższym punktem jest potężny Grossglockner (3797
m n.p.m.), wznoszący się po obu stronach granicy między
Tyrolem Wschodnim a Salzburgiem. W zachodniej części
parku wypiętrza się Grossvenediger (3674 m n.p.m.) -
drugi co do wielkości szczyt Austrii, wysoki punkt graniczny
między Tyrolem Wschodnim a Salzburgiem. Granica parku
jest bardzo nieregularna, ale ogólnie jego terytorium
można podzielić na trzy części: obszar na zachodni od
Felbertauernstrasse (teren obejmujący Grossvenediger),
okolice Grossglockner oraz część wschodnią między Mallnitz
a Bad Gastein. ZelL am See, Bad Gastein i Lienz leżą
na granicy parku. Za większości dróg dojazdowych do
parku (i wiodących przez jego tereny) trzeba uiścić
opłatę. Zimą niektóre z nich są nieprzejezdne lub zamknięte.
Chociaż cały teren znajduje się pod ochroną, nie jest
to pustkowie, bowiem w granicach parku w 29 gminach
mieszka 60 000 osób. Wszystkie biura informacji turystycznej
położone w pobliżu granic parku - łącznie z biurami
w ZelL am See, Krimml, Bad Gastein i Lienz
- dysponują informacjami na jego temat oraz bezpłatnymi
mapkami.
Narciarstwo w regionie Wyskie Taury
Historia narciarstwa w tym regionie jest bardzo długa.
W 1927 r. na Schmittenhohe otwarto pierwszą w Salzburgu
(piątą w Austrii) kolejkę linową, a w 1965 r. na Kitzsteinhorn
udostępniono pierwszą trasę narciarską na lodowcu. W
Europa Sport-region
czynnych jest 60 kolejek linowych i wyciągów narciarskich,
prowadzących na trasy zjazdowe różnego stopnia trudności
(ponad 130 km). Ogólny karnet narciarski na co najmniej
2 dni kosztuje 795 ATS (zniżki dla emerytów, młodzieży,
dzieci oraz po sezonie) i obejmuje bezpłatne przejazdy
autobusami dla narciarzy. Kolejka linowa na Schmittenhohe
dociera prawie na wysokość 1965 m n.p.m. Inne kolejki
z Zell am See wywożą gości na grzbiet po obu jego stronach.
Są czynne w przybliżeniu od połowy grudnia do polowy
kwietnia. Na szczyt prowadzi wiele trudnych (czarnych)
tras zjazdowych, które wiją się zalesionymi zboczami.
Z Kaprun najbliżej jest na szczyt Kitzsteinhorn (3203
m. n.p.m), gdzie można jeździć na nartach przez rok.
W szczycie sezonu, chcąc uniknąć kolejek, trzeba przyjechać
wcześnie rano. Do wyboru są dwie kolejki (Gletscherbahnen):
jedna porusza się wykutym w skale tunelem, a druga,
linowa, dociera ponad lodowcami na wysokość 3029 m n.p.m.,
czyli niecałe 200 metrów od szczytu.
|
|
|
|
| |
| |
|
|
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
